«LOCANDIERA» | ΚΡΙΤΙΚΗ
- Ημερομηνία: Δευτέρα, 16/02/2026 20:47
Η σκερτσόζα Μιραντολίνα, ιδιοκτήτρια ενός πανδοχείου, γίνεται το αντικείμενο πόθου όλων των ανδρών πελατών της. Ζει και διασκεδάζει με πάθος, καθώς γνωρίζει καλά το παιχνίδι του έρωτα, μέχρι τη στιγμή που δέχεται προσβολές από τον ορκισμένο μισογύνη Ιππότη Ριπαφράτα και αποφασίζει να τον εκδικηθεί, εξ ονόματος όλων των γυναικών. Στο σχέδιό της εμπλέκονται άθελά τους δύο θαμώνες της λοκάντας, ο ξεπεσμένος μαρκήσιος Φορλιπόπολι και ο πλούσιος κόμης Αλμπαφιορίττα, δύο θεατρίνες που παριστάνουν τις αριστοκράτισσες, καθώς και ο καμαριέρης Φαμπρίτσιο, ο οποίος είναι τρελά ερωτευμένος μαζί της. Γρήγορα τον κατακτά με τα τσαλίμια της και τον οδηγεί σε ένα πάθος, που τόσο καιρό εκείνος αρνιόταν. Ο έρωτας ξεκινά σαν μέσο χειραγώγησης και εξουσίας για να καταλήξει μοιραίος για όλους…
Το έργο «Locandiera», του Κάρλο Γκολντόνι, σαρκάζει την αιώνια διαμάχη των δύο φύλων, την αλαζονεία της δύναμης των αντρών, την θέση της γυναίκας, τον έρωτα ως πεδίο εξουσίας, τα ανθρώπινα ένστικτα. Ο Γιάννης Κακλέας, σε μετάφραση της Αγαθής Δημητρούκα, σκηνοθετεί την παράσταση με παιγνιώδη τρόπο, καθώς η κωμωδία του ταιριάζει γάντι. Είναι το είδος του θεάτρου που λειτουργεί σαν καθρέφτης της κοινωνίας και των ανθρώπινων σχέσεων. Μια καλή κωμωδία «σφάζει» με το βαμβάκι, χωρίς να επιδιώκει τον διδακτισμό. Γιατί πίσω από το γέλιο, κρύβεται πάντα ένας σκοτεινός κόσμος.
Σε πρώτη φάση, μπολιάζει το έργο με ζωντανή μουσική. Διασκευές ιταλικών τραγουδιών προσδίδουν έναν ευφρόσυνο χαρακτήρα γιορτής. Δεν σταματά όμως εκεί. Συνεργάζεται με τον Δημήτρη Παπαδημητρίου, ο οποίος γράφει ραπ μουσική για πρώτη φορά και μας ξαφνιάζει ευχάριστα. Τα τραγούδια αυτά, σε στίχους των Μαρίτας Αλημίση και Βερόνικας Δαβάκη, λειτουργούν ως μέσο εξομολόγησης του εσωτερικού κόσμου των δύο πρωταγωνιστών.
Έπειτα, χρησιμοποιεί όλους τους χώρους (σκάλες, εξώστες) του θεάτρου Τέχνης στην οδό Φρυνίχου. Η Ηλένια Δουλαδίρη στήνει τη λοκάντα και φτιάχνει τα όμορφα κοστούμια του θιάσου. Η Στέλλα Κάλτσου φωτίζει τα τεκταινόμενα και η Στεφανία Σωτηροπούλου είναι υπεύθυνη για την κίνηση και τις χορογραφίες του θιάσου.
Το φινάλε διαφοροποιείται από το πρωτότυπο κείμενο. Η Μιραντολίνα επιλέγει συνειδητά την ελευθερία της αντί ενός συμβατικού γάμου. Η επιστροφή του Ιππότη της σηματοδοτεί νέες περιπέτειες…
Η «Μιραντολίνα» της Βερόνικας Δαβάκη αποπνέει ομορφιά, μπρίο και δυναμισμό. Με εξαιρετική φωνή και υποκριτική ικανότητα χτίζει ένα θηλυκό χειριστικό, που παγιδεύεται μέσα στο ίδιο του το παιχνίδι.
Ο Ιβάν Σβιτάιλο στον ρόλο του μισογύνη «Ρομπέρτο Ριπαφράττα» παραείναι τραχύς και στιβαρός, ακόμα και όταν χάνει τον έλεγχο.
Ο Αλέξανδρος Ζουριδάκης, ως «Μαρκήσιος Φορλιπόπολι», κλέβει την παράσταση, μετατρέποντας την αριστοκρατική ένδεια, σε πηγή αβίαστου γέλιου.
Η Βάσια Λακουμέντα πλάθει με παιχνιδιάρικη διάθεση την «Ορτένσια».
Ευθύβολοι στους ρόλους τους και οι υπόλοιποι ηθοποιοί: ο Σαμψών Φύτρος ως «Φαμπρίτσιο», η Μάιρα Γραβάνη ως «Ντεγιανίρα» και ο Ντίνος Ποντικόπουλος ως «Κόμης Αλμπαφιορίτα».
Η παράσταση «Locandiera» είναι μια ανάγνωση ζωντανή και φρέσκια, που τιμά το κλασικό κείμενο, ακριβώς επειδή τολμά να το ταράξει.