«ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΗΣ ΙΩΝΙΑΣ» | ΚΡΙΤΙΚΗ

«ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΗΣ ΙΩΝΙΑΣ» | ΚΡΙΤΙΚΗ


5.0/5 κατάταξη (50 ψήφοι)

          Είναι ανάγκη να λέγονται κάποια πράγματα με το όνομά τους. Η Μικρασιατική Καταστροφή είναι η μεγαλύτερη σφαλιάρα που αρνούμαστε να αποδεχτούμε, είναι το εθνικό «τραύμα» που ακόμα ψάχνουμε να βρούμε τη ρίζα του κακού. Αυτό το μελανό κομμάτι της ιστορίας διδάσκεται κονσερβοποιημένο στα σχολικά βιβλία, διαιωνίζοντας, έναν προβληματικό τρόπο σκέψης. Ότι δηλαδή η Ελλάδα ήταν και είναι το αιώνιο θύμα των μεγάλων δυνάμεων, ρίχνοντας, έτσι, το βάρος μόνο στους τρίτους και όχι αναλαμβάνοντας τις δικές της ευθύνες. Εκείνες που έστειλαν στον θάνατο χιλιάδες απλούς και αθώους ανθρώπους στον βωμό μιας αβέβαιης εθνικής μισαλλοδοξίας. Όλα τα πολιτικά και στρατιωτικά λάθη σε συνδυασμό με την αλλαγή του διεθνούς κλίματος που οδήγησαν στην απόλυτη καταστροφή.
          Το «ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΗΣ ΙΩΝΙΑΣ» είναι μια παράσταση βασισμένη σε πραγματικές μαρτυρίες από ημερολόγια στρατιωτών που συμμετείχαν στη Μικρασιατική Εκστρατεία. Η ιστορία εκτυλίσσεται μεταξύ τεσσάρων αδερφικών φίλων που ξεκινούν με ενθουσιασμό και ελπίδα από την ιδιαίτερη πατρίδα τους για το μέτωπο. Μέσα από τη ματιά τους, βλέπουμε πως η Μεγάλη Ιδέα κατέληξε στο μεγάλο Εθνικό Τραύμα. Μία διαδρομή γεμάτη από μικρές αναστάσεις και μεγάλους επιταφίους που καθρεφτίζει ένα ολόκληρο Έθνος.
          Η ατμοσφαιρική σκηνοθεσία των Γιώργου Πατεράκη και Αντώνη Κυριακάκη -ο δεύτερος υπογράφει και το πολύ ωραίο κείμενο- μπήκε «κάτω από το πετσί» για να αποκαλύψει την πραγματική ιστορία με ρυθμούς ανθρώπινης ανάσας και στις σωστές πολιτικές και ανθρώπινες διαστάσεις, απαλλαγμένη από κάθε μορφής παραφιλολογία.
          Η ισότιμη ομάδα των ηθοποιών (Τάσος Τζιβίσκος, Βασίλης Καλφάκης, Κώστας Κουτρουμπής, Μάρκος Γέττος και Ανθή Φουντά), συντονισμένη και γόνιμα παλλόμενη, εμψύχωσε το σώμα του κειμένου με ευθυβολία και παλμό, αναδεικνύοντας την αντιπολεμική χροιά της συνθήκης. Με το εμπνευσμένο σκηνικό της Ανθής Φουντά, την εξαιρετική κίνηση του Ευθύμη Χρήστου, την καταλυτική μουσική της Αλεξάνδρας Κατερινοπούλου και τους λειτουργικούς φωτισμούς της Κατερίνας Μαρίας Σαλταούρα νιώσαμε ως θεατές την αντάρα του πολέμου, την έμφυλη βία, τον εθνικό διχασμό, το πολιτικό αδιέξοδο, τον ευτελισμό του γυναικείου σώματος.
          «ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΗΣ ΙΩΝΙΑΣ», ολοζώντανο, χτυπά κατευθείαν στο θυμικό. Γιατί η ιστορία επαναλαμβάνεται…


Αφήστε σχόλιο

Παρακαλούμε συνδεθείτε για να αφήσετε σχόλιο.